Maand: oktober 2025

Brief aan Lola

Dag Lola

Ik wou beginnen met “Lieve Lola”.

Dat lukt niet. En ik weet zelf niet of je weet waarom het me niet lukt.

We zijn allebei ziek. Mentaal niet in orde. Je helpen lukt me niet zo goed.

Maar jij helpt me ook niet. De verhalen van misbruik waardoor ik als een misdadiger naar de politie moest voor ondervraging hebben er stevig ingehakt.

Eén sms’je met sorry papa doe jezelf niets aan de avond voordien is het enige dat ik van je hoorde.

We kunnen allebei niet goed praten over onze gevoelens en praten met elkaar lukt helemaal al niet.

Weet dat ik elk uur van de dag aan je denk. En ik hoop dat je ooit beter wordt. Dan word ik ook beter.

Mama neemt alle zorgen voor je in het gezin. Ik ben er als je tabak nodig hebt, als je wilt shoppen, om je chauffeur te zijn, om er te zijn bij je vragen, maar ik geef toe: het lukt me niet om meer te doen dan dat.

Ik wens je en ons allemaal beterschap.

Briefje aan Miel

13 ben je. Je was amper 11 toen de problemen met Lola begonnen. Ik ben supertrots op je, hoe je deze periode beleeft, overleeft, en meer nog: je geeft ons energie. Om er te zijn voor ons, en hoe veel te weinig ik dat er de laatste tijd voor jou ben. Ik ben je meer dan 5 euro verschuldigd. Dank voor alles!

Laatste keer Roompot

Ik ben hier twee weken. Mooi weer, goed gelegen bungalow, veel goede dagen, enkele mindere. Soms ligt het aan kleine dingen die me ongelukkig maken, meestal aan een fundamenteel schuldgevoel, een knagen, een onbehagen. Af en toe gaat het goed, als ik lees. En ik heb veel gelezen. Dat is voor mij een goed teken. Damiaanhoeve uitgelezen na twee maanden, en het einde is echt goed geschreven. Erik Vlaminck: enkele uren genot. Louis van Dievel : wat minder maar ook in een dag uit. Nu lees ik verhalen van Arnon Grunberg: blijft toch wel buiten categorie, al lees ik dit als “Nederlander”, terwijl Vlaminck en van Dievel dichter bij de Vlaamse klei (of zandgrond) blijven.

Maar het belangrijkste: deze week is Roompot Beach Resort Nieuwvliet-Bad omgedoopt in Landal. Op 30 september is het gebeurd: vlaggen, borden, autootjes – gisteren nog – niet lekker – gegeten in het restaurant met bediening – niet goed – in Roompot outfit, vandaag zijn zelfs de redders in het zwembad in Landal outfit.

Is het voor een cadeautje?

Lang geslapen vanmorgen. Een nacht van 11 uur slapen geeft me geen schuldig gevoel. Vandaag moet niets.

Het lukt me wonderwel. De stilte doorbreek ik door radio te luisteren. Ik lijk wel een tachtigjarige weduwnaar. Mijn vrouw en jonge kinderen zijn gewoon op weekend en ik kan niet mee. Ik mag mee. Ik kan het niet. Zij denken te weten dat ik geniet van af en toe een weekend voor mij alleen. Genieten is veel gezegd. Recupereren hoop ik te kunnen. Lukt soms even. Maar tegelijk mis ik ze. Dat zeg ik niet, want dan moet ik volgende keer wel mee.

Geen verplichtingen vandaag. Toch voorgenomen om naar de boekhandel te gaan, om een van de Libris Short List boeken te kopen. Niet dus. Standaard Boekhandel: werk aan de boekenwinkel!

Na drie kwartier zoeken naar de toonbank met “Woesten”. Meteen ook een pakje sigaretten gekocht. De medewerker vraagt of hij het zal inpakken. “Neen hoeft niet, ik ga de sigaretten zelf roken”. Mijn eerste gesproken woorden van de dag, en ik vind ze nog grappig ook. Hij ook denk ik.